Duszpasterze


Ostatnie zmiany: 4.11.2026 00:15
(0 dni i 10 godzin temu)

Parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Rżące (1992-2012)

Zapraszamy do nabywania książki o histori naszej parafii i osiedla. Książka stanowi cegiełkę, a środki uzyskane ze sprzedaży będą przeznaczone na dokończenie budowy kościoła.
Zpraszamy do zapoznania się ze "Słowem wstępnym"

Konferencja Episkopatu Polski Archidiecezja Krakowska Caritas Archidiecezji Krakowskiej Centrum Jana Pawła II OPOKA - Labolatorium wiary i kultury Mateusz - chrześcijański serwis www Wiara - Portal Gościa Niedzielnego KATOLIK - Portal katolicki dla wierzących, wątpiących i poszukujących Polonia Christiana Katolicki Magazyn Internetowy Tygodnik Katolicki Niedziela Gość Niedzielny Mały Gość Niedzielny Przewodnik Katolicki Nasz Dziennik
Poprawny XHTML 1.1 Poprawny CSS! Spam Poison Community Nie lubimy spamu! Spam nie lubi nas!

Masz pytania, uwagi?
Napisz do .

STANDARDY OCHRONY DZIECI I MŁODZIEŻY

w Parafii p.w. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Krakowie
ul. Ks. Prymasa Wyszyńskiego 6; 30-695 Kraków-Rżąka

2026


SPIS TREŚCI

SŁOWNICZEK
STWORZENIE I ZACHOWANIE BEZPIECZNEGO ŚRODOWISKA W PARAFII
WERYFIKACJA I DELEGACJA OSÓB PRACUJĄCYCH Z DZIEĆMI W PARAFII
ZASADY BEZPIECZNYCH RELACJI NA TERENIE PARAFII
SPOSÓB REAGOWANIA NA OSKARŻENIA LUB NIEWŁAŚCIWE ZACHOWANIA
PROCEDURY POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU SKRZYWDZENIA LUB ZAGROŻENIA DZIECKA
EDUKACJA OSÓB W PARAFII MAJĄCYCH KONTAKT Z DZIEĆMI
ZAPEWNIENIE JAKOŚCI I CIĄGŁOŚCI DZIAŁAŃ W ZAKRESIE PREWENCJI
DOKUMENTOWANIE ZDARZEŃ PODEJRZENIA KRZYWDZENIA LUB KRZYWDZENIA DZIECI I ZASADY PRZECHOWYWANIA DOKUMENTACJI
WAŻNE KONTAKTY I INSTYTUCJE ŚWIADCZĄCE POMOC


SŁOWNICZEK


STWORZENIE I ZACHOWANIE BEZPIECZNEGO ŚRODOWISKA
w Parafii p.w. Nawiedzenia NMP w Krakowie


WERYFIKACJA I DELEGOWANIE OSÓB PRACUJĄCYCH Z DZIEĆMI

  1. Weryfikacja przewidziana prawem dotyczy osób delegowanych do posługi opiekuńczo-wychowawczej, duszpasterskiej oraz innych osób zatrudnionych/wolontariuszy w Parafii mających kontakt z dziećmi.
  2. Obowiązki Proboszcza Parafii:
    • Proboszcz Parafii, ponosi personalnie odpowiedzialność za wdrażanie i nadzór nad przestrzeganiem Standardów ochrony dzieci przed przemocą oraz za działania interwencyjne.
    • Proboszcz może wyznaczyć osobę odpowiedzialną za przeszkolenie, monitoring i realizację strategii ochrony dzieci.
    • Przed nawiązaniem stosunku pracy lub przed dopuszczeniem osoby do w/w działalności, Proboszcz ma obowiązek uzyskania od tej osoby informacji z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie przestępstw określonych w rozdz. XIX k.k. (przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu) i XXV k.k. (przestępstwa przeciwko wolności seksualnej i obyczajowości). oraz w zakresie art. 189a k.k. (handel ludźmi), art. 207 k.k. (znęcanie się nad osobą najbliższą lub pozostającą w stosunku zależności).
    • Proboszcz może powołać osobę zaufaną, do której należy przyjmowanie zgłoszeń dotyczących nierespektowania standardów. Osoba zaufana nie może na własną rękę podejmować działań służących wyjaśnieniu podejrzeń i zarzutów lub weryfikacji zgłaszanych faktów. Obowiązuje ją zasada poufności. Powinna to być osoba faktycznie budząca zaufanie, posiadająca tzw. kompetencje miękkie, predysponujące ją do kontaktu z osobami skrzywdzonymi-dziećmi.
    • Proboszcz Parafii jest osobą odpowiedzialną bezpośrednio za interwencję w przypadku zaistnienia przestępstwa przemocy.
    • Odpowiada także za bezpieczne przechowywanie dokumentacji, gdyż wszelka działalność dotycząca ochrony oraz interwencji i pomocy musi być dokumentowana.
  3. Obowiązki osób podejmujących z ramienia Parafii działalność duszpasterską, wychowawczą, opiekuńczą lub edukacyjną wobec dzieci z prowadzonych przez siebie grup (ministranci, schola, inne) oraz posługujących w Parafii.
    Osoby te powinny:
    • zapoznać się ze Standardami ochrony dzieci obowiązujących w Parafii i podpisać odpowiednie oświadczenie (załącznik nr 3);
    • czuwać nad własną dojrzałością emocjonalną, psychiczną, duchową;
    • starać się o dobór żywo wierzących, rzetelnych i zweryfikowanych współpracowników;
    • wspierać dzieci w ich rozwoju ku dojrzałości;
    • dbać o respektowanie zasad kultury (wobec dzieci i między nimi);
    • czuwać nad równym traktowaniem wszystkich dzieci, z uwzględnieniem ich szczególnych potrzeb i osobistych uwarunkowań;
    • dbać o przestrzeganie prawa do nienaruszalności cielesnej i prywatności;
    • organizować działania duszpasterskie i inne w miejscach bezpiecznych;
    • utrzymywać transparentny kontakt z rodzicami dzieci;
    • dbać o przestrzeganie zasad prywatności i ochrony wizerunku oraz danych osobowych dzieci;
    • odbyć odpowiednie szkolenia z zakresu ochrony dzieci przed krzywdzeniem oraz zasad interwencji w sytuacji podejrzenia zaistnienia przestępstwa

ZASADY BEZPIECZNYCH RELACJI NA TERENIE PARAFII

  1. Ogólne zasady dotyczące dzieci
    • Wszelkie oddziaływania wychowawcze muszą dokonywać się z poszanowaniem woli rodziców/opiekunów prawnych.
    • Osoby zaangażowane w Parafii i w grupach duszpasterskich traktują każde dziecko, sprawiedliwie i z szacunkiem, chroniąc jego godność. Wszyscy podopieczni mają prawo do okazywania im jednakowej troski, bez faworyzowania.
    • Zachęca się do pełnej transparentności w organizowaniu spotkań z dziećmi. Na początku roku formacyjnego należy:
      • zapoznać rodziców/opiekunów prawnych dzieci z harmonogramem planowanych spotkań;
      • zadbać o wyrażenie przez nich zgody w formie pisemnej na udział w spotkaniach;
      • ustalić zasady odbioru dzieci;
      • ustalić zasady komunikacji elektronicznej z dziećmi rodzicami/opiekunami prawnymi.
  2. Zasady chroniące dzieci w kontakcie bezpośrednim
    • Dzieci mogą przebywać na terenie Parafii tylko za wiedzą i zgodą rodzica/opiekuna prawnego.
    • Wszystkie spotkania z dziećmi na terenie Parafii powinny być organizowane w miejscach ogólnodostępnych.
    • Osoby zaangażowane w jakikolwiek sposób w działania opiekuńczo?wychowawcze szanują granice intymności fizycznej i emocjonalnej podopiecznych, zwracając uwagę na ich własne wyczucie granic. W związku z tym w relacjach uwzględniają wrażliwość dzieci. W sytuacji niepewności lepiej kierować się powściągliwością i zachować dystans, aniżeli wykonać nadmiar gestów.
    • Reakcja na potrzeby emocjonalne podopiecznych, szczególnie dziecka młodszego, np. przytulenie się do dorosłego, etc., powinna mieć miejsce najlepiej w obecności osób trzecich, w przestrzeniach otwartych, pomieszczeniach monitorowanych, co w razie wątpliwości służyć powinno ich obiektywizacji.
    • Jeżeli dobro dziecka wymaga indywidualnego spotkania, nie może się ono odbywać w sekrecie, zalecane jest powiadomienie rodziców. Osoba przeprowadzająca spotkanie powinna zatroszczyć się o transparentność (np. uchylone drzwi pomieszczenia, które nie mogą być zamknięte na klucz, obecność innych osób w pobliżu, powiadomienie innych osób o spotkaniu itp.). Indywidualnych spotkań z dziećmi nie wolno w nieroztropny sposób mnożyć ani przedłużać. Spotkania takie nie powinny odbywać się w późnych godzinach wieczornych lub nocą.
    • Dzieci powinny zawsze pozostawać pod opieką osoby dorosłej. Opiekunowie nie mogą pozostawać pod wpływem alkoholu lub substancji psychoaktywnych ani przyjmować ich w obecności dzieci.
    • Zakazuje się przewożenia dzieci prywatnymi samochodami, zwłaszcza w pojedynkę, bez wiedzy i wyraźnej zgody rodziców/opiekunów prawnych. W prywatne życie dziecka wolno ingerować tylko w takim wymiarze, w jakim wymaga tego konkretny problem.
    • W przypadku konieczności podjęcia rozmów na temat seksualności należy wykazać się delikatnością i roztropnie rozeznać, czy takiej rozmowy nie powinien przeprowadzić specjalista.
    • Każdy przypadek przemocy fizycznej, psychicznej, emocjonalnej czy seksualnej pomiędzy dziećmi wymaga natychmiastowej reakcji ze strony opiekunów.
  3. Zachowania niedozwolone na terenie Parafii: Zasady te dotyczą nie tylko relacji dorosły – dziecko, ale również relacji pomiędzy dziećmi.
    • Stosowanie przemocy psychicznej, takiej jak:, poniżanie, upokarzanie, ośmieszanie, wykluczanie, dyskryminowanie, pogardliwe traktowanie, dokuczanie, szykanowane, znęcanie się itp., zarówno w bezpośrednich kontaktach, jak i za pośrednictwem mediów społecznościowych.
    • Intencjonalne zachowania wzbudzające poczucie zagrożenia lub noszące znamiona przemocy fizycznej (gwałt, bicie, klapsy, mocne i zamykające uściski, uniemożliwiające przerwanie kontaktu, szturchanie) lub słownej (krzyczenie, wulgaryzmy), erotyzowanie czy seksualizacja relacji.
    • Dotykanie kogoś wbrew jego woli.
    • Próby nawiązywania kontaktu w miejscach odosobnionych, zbyt intensywne dążenie do osobistego kontaktu, prowokacja i wciąganie w sytuacje dwuznaczne, żarty o podtekście seksualnym, epatowanie nagością.
    • Prezentowanie - w jakikolwiek sposób i za pomocą jakiegokolwiek urządzenia - nieodpowiednich i wulgarnych treści, zwłaszcza o charakterze erotycznym, pornograficznym, obrazujących przemoc bądź nieodpowiednich do wieku i wrażliwości odbiorców lub w inny sposób przyczyniających się do dyskomfortu.
    • Nadmierne, indywidualne obdarowywanie prezentami i inne formy faworyzowania.
    • Posiadanie, zażywanie i częstowanie tytoniem, alkoholem i innymi substancjami psychoaktywnymi, posiadanie środków niedozwolonych przez prawo.
    • Nie wolno dzieciom robić zdjęć lub filmować bez ich zgody i zgody rodziców/opiekunów prawnych. Nie wolno upubliczniać zdjęć, filmów z udziałem dzieci bez pisemnej zgody ich rodziców/opiekunów prawnych, z wyjątkiem zdjęć grupowych w miejscach publicznych w związku z informowaniem o wydarzeniach.
  4. Zasady ochrony dzieci podczas wyjazdów
    • Wszystkie formy zorganizowanego czasu, a w sposób szczególny wypoczynku dzieci powinny być realizowane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i z zachowaniem w/w zasad dotyczących ochrony dzieci.
    • Na wyjazdy grupowe należy uzyskać pisemną zgodę rodziców/opiekunów prawnych, po uprzednim zapoznaniu ich z ramowym planem działania i zasadami jego organizacji (regulaminem). Podczas wyjazdu rodzice/opiekunowie prawni mają prawo do kontaktu ze swoim dzieckiem oraz z jego opiekunem zgodnie z regulaminem wyjazdu.

SPOSÓB REAGOWANIA NA OSKARŻENIA LUB NIEWŁAŚCIWE ZACOWANIA

  1. Każda osoba będąca na terenie Parafii, która była świadkiem wyrządzanej dziecku krzywdy, albo która podejrzewa lub został poinformowana o podejrzeniu lub o przemocy wobec dziecka jest zobowiązana do powiadomienia o tym fakcie Proboszcza lub osobę, do której kontakt jest podany na str. 14 tegoż dokumentu i do podjęcia działań zgodnie z niniejszą procedurą:
    • osobę, która chce opowiedzieć o przypadku skrzywdzenia, należy z uwagą wysłuchać;
    • w trakcie przyjmowania rozmowy nie wolno wyrażać opinii ani negatywnych, ani pozytywnych oraz komentarzy na temat domniemanego sprawcy, a tym bardziej osoby skrzywdzonej;
    • osoba, która jako pierwsza dowiaduje się o zaistnieniu potencjalnego przypadku krzywdzenia nie jest upoważniona do wydawania decyzji i osądów; jest to zadanie organów oraz instytucji, do których sprawa zostanie skierowana;
    • każdy fakt zgłoszenia krzywdy na terenie Parafii, musi zostać udokumentowany sporządzeniem notatki służbowej. Notatka służbowa powinna być podpisana przez sporządzającego oraz przez osobę zgłaszającą.
  2. Jeśli domniemana krzywda dotyczy dziecka, należy o tym zawiadomić jego rodziców i wraz z nimi podjąć odpowiednie działania.
  3. Jeśli sprawa dotyczy niewłaściwych zachowań dzieci wobec siebie nawzajem, należy niezwłocznie zawiadomić rodziców dzieci biorących udział w zdarzeniu i wraz z nimi podjąć odpowiednie działania.
  4. Jeżeli istnieje podejrzenie, iż osobą odpowiedzialną za przemoc wobec dziecka jest osoba związana z Parafią, wówczas sposób reagowania musi uwzględniać normy nie tylko prawa państwowego, ale także kościelnego z właściwymi organami w zakresie ich kompetencji.
  5. Jeśli jakakolwiek osoba dorosła zaangażowana w pracę duszpasterską w Parafii dowie się od dziecka, że doświadczyło ono przemocy fizycznej lub seksualnej, które są przestępstwem, automatycznie ma obowiązek zastosowania się do art. 304 k.p.k. mówiącego o tym, że każdy, kto dowie się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu, ma społeczny obowiązek zawiadomić o tym prokuratora lub policję.
  6. Rozmowa z osobą zgłaszającą krzywdę
    • Pierwszym celem rozmowy powinno być danie poczucia wsparcia i bezpieczeństwa oraz zrozumienia osobie skrzywdzonej, a jednocześnie, na miarę możliwości, pozyskanie informacji o faktycznych lub prawdopodobnych okolicznościach zaistnienia niewłaściwej sytuacji.
    • W przypadku, gdy zgłaszającym krzywdę jest dziecko poniżej 15. roku życia, rozmowa wyjaśniająca z dzieckiem pokrzywdzonym może odbywać się tylko w obecności rodzica/opiekuna prawnego i za ich pisemną zgodą oraz w obecności psychologa, w warunkach dostosowanych do wieku i rozwoju pokrzywdzonego tak, aby zapewnić swobodę wypowiedzi.
    • Prowadząc rozmowę z osobą skrzywdzoną, trzeba pamiętać, by:
      • zachować spokój, szacunek i empatię w stosunku do osoby zgłaszającej;
      • nastawić się głównie na aktywne i wspierające słuchanie;
      • nie okazywać wątpliwości co do wiarygodności osoby lub jej wypowiedzi;
      • nie zadawać zbędnych pytań i nie domagać się szczegółów (zwłaszcza natury intymnej), jeśli sama osoba pokrzywdzona o tym nie opowiada;
      • dostosować się do rytmu i poziomu otwarcia osoby pokrzywdzonej, nie przymuszać jej do mówienia, nie przyspieszać i nie sugerować niczego własnymi pytaniami;
      • nie obiecywać jej tego, czego nie będziemy mogli zrobić, a co może nam utrudnić udzielenie pomocy (np. zachowania rozmowy w tajemnicy);
      • zapewnić o naszym wsparciu i pomocy także po zakończeniu rozmowy;
      • omówić możliwości dalszej współpracy oraz form kontaktu.
    • Osoba skrzywdzona/rodzic/opiekun prawny/ osoba bezradna ma prawo do informacji, jakie środki zapobiegawcze zostały podjęte w odniesieniu do osoby oskarżanej o wyrządzenie krzywdy.
    • Jeśli zgłoszenia dokonuje osoba inna niż poszkodowana (świadek zdarzenia, powiernik osoby skrzywdzonej, inny członek danej grupy), która ma wiedzę o zaistniałych wydarzeniach, należy skoncentrować się na ustaleniu faktów, okoliczności zdarzenia i osób biorących w nim udział.

PROCEDURY POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU SKRZYWDZENIA LUB ZAGROŻENIA DZIECKA

  1. Procedura postępowania w przypadku okoliczności wskazujących na skrzywdzenie dziecka, które jest przestępstwem.
    • Mając uzasadnione podejrzenie, że wobec dziecka przebywającej w obiekcie zostało dokonane przestępstwo, należy niezwłocznie zawiadomi policję, dzwoniąc pod numer 112 i opisując okoliczności zdarzenia. W zależności od dynamiki sytuacji i okoliczności telefon wykonuje osoba, która jest bezpośrednim świadkiem zdarzenia. Jeśli zawiadamiającym jest pracownik, jednocześnie o zdarzeniu informuje Proboszcza.
    • Uzasadnione podejrzenie krzywdzenia dziecka występuje wtedy, gdy:
      • dziecko ujawniło fakt krzywdzenia;
      • ktoś zaobserwował krzywdzenie;
      • dziecko ma na sobie ślady krzywdzenia (np. zadrapania, zasinienia);
      • występują inne okoliczności mogące wskazywać na krzywdzenie, np. znalezienie materiałów pornograficznych z udziałem dzieci w pokoju osoby dorosłej.
    • W tej sytuacji należy zadbać o bezpieczeństwo dziecka. Dziecko powinno przebywa pod opieką pracownika do czasu przyjazdu policji.
    • Do czasu przyjazdu policji należy w miarę możliwości zabezpieczyć ślady przestępstwa oraz inne istotne dowody (np. przedmioty, dokumenty, monitoring) dotyczące zdarzenia.
    • Po interwencji należy opisa zdarzenie w rejestrze zdarzeń.

EDUKACJA OSÓB W PARAFII MAJĄCYCH KONTAKT Z DZIEĆMI


ZAPEWNIENIE JAKOŚCI I CIĄGŁOŚCI DZIAŁAŃ W ZAKRESIE PREWENCJI


DOKUMENTOWANIE ZDARZEŃ PODEJRZENIA KRZYWDZENIA LUB KRZYWDZENIA DZIECI I ZASADY PRZECHOWYWANIA DOKUMENTACJI


POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Standardy ochrony małoletnich w Parafii p.w. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Krakowie; ul. Ks. Prymasa Wyszyńskiego 6; 30-695 Kraków wchodzą w życie z dniem ich ogłoszenia.



Kraków, 1 listopada 2026 roku


tel.: 733 577 144
tel.: 724 150 800
tel.: 512 339 339

Centrum Ochrony Dziecka, Uniwersytet Ignatianum w Krakowie,
ul. Kopernika 26, 31-501 Kraków, tel. 785 032 106, tel. do biura do COD 785 042 123

TELEFONY ZAUFANIA:

TELEFONY ALARMOWE:

997 – policja
999 – pogotowie ratunkowe
112 – ogólny numer alarmowy


STANDARDY OCHRONY DZIECI I MŁODZIEŻY w formacie PDF do pobrania